مایع ترمز که به اشتباه به آن روغن ترمز گفته میشود، بسته به سطح استاندارد، نوع کیفیت و توصیه خودرو ساز به DOT3 و یا DOT4 تقسیم بندی میشوند که یکی از توصیههای مهم جهت استفاده نوع خاصی از مایع ترمز، نقطه جوش آن است در صورت استفاده از مایع ترمز نامناسب اجزای لاستیکی و قطعات فلزی و مدار ترمز به سرعت فرسوده شده و عملکرد آن قابل اطمینان نمیباشد.
یکی دیگر از خواص مایع ترمز خاصیت ضد خوردگی قطعات سیستم ترمز است. زیرا در صورت داشتن خاصیت خوردگی قطعات ترمز باعث ایجاد خطراتی در زمان ترمز گیری شده و خودرو ترمز مناسبی نخواهد داشت .
مایع ترمز قدرت جذب رطوبت بسیار بالایی دارد که این امر باعث میشود نقطه جوش مایع ترمز به شدت پائین آمده و در هنگام ترمزگیری بخار آب، در مدار ترمز ایجاد شود. این بخار آب در ترمز به عنوان یک عامل مقاومت در مسیر مایع ترمز عمل کرده و باعث میشود ترمزگیری انجام نشود (Vapor Lock) و اصطلاحاً ترمز قفل کند. این امر باعث تصادفات شدید میشود.به همین دلیل مایع ترمز در قوطیهای 250 تا 300 میلی لیتری دارای Seal و وکیوم، بستهبندی میشود تا به نوعی یکبار مصرف بوده و مابقی آن پس از استفاده، دور ریختهشود.
توصیه میشود مایع ترمز مطابق دفترچه راهنمای خودرو یا هر 40 هزار کیلومتر تعویض گردد.
مشخصات عملکردی و استانداردی قطعه
مایع ترمز از قطعات مصرفی و جزو قطعات ایمنی و مشمول استاندارد اجباری میباشد لذا در صورتیکه مایع ترمز ساخت داخل باشد، می بایستی بر روی بستهبندی علامت استاندارد ملی ایران وجود داشته باشد .
مایع ترمز، سیالی است که وظیفه انتقال فشار هیدرولیکی از پمپ ترمز به سیلندر ترمز را بر عهده دارد که در نهایت موجب فشار لنت ترمز بر دیسک یا کاسه ترمز میشود. این مایع بدلیل خصلت عملکرد خود باید دارای حداقل تراکم پذیری و ویسکوزیته باشد. همچنین این مایع باید نسبت به حباب هوا حساس بوده و اجازه تشکیل حباب را ندهد. از آنجائیکه در هنگام ترمزگیری، دمای دیسک ترمز و لنت تا 350°C بالا میرود، لذا باید نقطه جوش آن بسیار بالاتر از آب باشد تا بخار در مسیر به وجود نیاید. تبخیر روغن ترمز باید بسیار ناچیز باشد و با قطعات فلزی و پلاستیکی که با آنها در تماس است سازگاری داشته باشد.